براي نوشتن بايد جان داشت. در نوشتن بايد از جان مايه گذاشت تا خواننده مطلب رو درك كنه. نوشتن بايد وسيله اي باشه براي رشد يافتن. همه هدف من رشده و آگاهي و دست يابي به لذت هاي ناب در زندگي. لذت هايي كه وراي لذت هاي واهي قرار مي گيرن. رسيدن به "او" و در آغوش "او" بودن هدفه . و زندگي بي هدف به عقيده من زندگي نيست و معناي ديگري داره. در بيست و سه سالگي هستم و امكان داره به واسطه ظرفيت بالاي انسان براي رشد در اين سن، فردا حرفي بزنم و گفته امروزم رو نقد كنم و اين البته براي من لذتي بزرگه. "كوتاه و خودموني" لزوماً ربطي به محتواي مطالب اين جا نداره و براي من يك اسم خاصه. تمام.